Een dyslecticus is iemand met dyslexie. Dyslexie is een woord uit het Grieks dat ‘slecht lezen’ betekent. Dyslectici (dat is het meervoud van dyslecticus) hebben niet alleen moeite met lezen, ook het spellen gaat moeizaam.

Vaak krijgen dyslectische kinderen al in groep 3 of 4 problemen met lezen. Bij sommige kinderen wordt dyslexie pas ontdekt op de middelbare school.

Minstens één op de twintig mensen is dyslectisch. Er zijn bijna vier keer zoveel jongens met dyslexie als meisjes. Daar zitten opvallend veel linkshandige kinderen bij. Je wordt met dyslexie geboren en het is erfelijk.

Hoe schrijf je dat?
Een dyslecticus heeft vaak moeite met het schrijven van woorden die je anders schrijft dan ze worden uitgesproken.
Hond wordt bijvoorbeeld hont. Ook moeilijk: klanken waarvoor we twee letters hebben: ‘ei’ of ‘ij’. Tweeklanken zoals oe, ui en eu zijn ook een probleem. Letters die elkaars spiegelbeeld vormen, de p, de d en de b worden vaak door elkaar gehaald.

Hulp
Probeer als het bekend is dat je dyslexie hebt zoveel mogelijk hulp te krijgen. Lawaai is erg storend voor een dyslecticus. Ook kun je hulp krijgen van een remedial teacher. 

Leen luisterboeken bij de bieb of bij het loket aangepast lezen. Ga naar het Makkelijk Lezen Plein van de bibliotheek, voor boeken die wel goed te lezen zijn. Leen of koop boeken met veel plaatjes en weinig tekst. Als je doorzet kun je het ver schoppen!